Vijfentwintig
jaar Kuifhoenderclub in vogelvlucht
De
Kuif- en Baardkuifhoenderclub
DE KUIF- EN BAARDKUIFHOENDERCLUB
Achtergrond
De Nederlandse kuifhoenders en baardkuifhoenders behoren tot de oudste hoenderrassen van Nederland. Er bestaan reeds afbeeldingen van deze hoenders op schilderijen uit de 16e en 17e eeuw. Zelfs zou al in de 15e eeuw gewag worden gemaakt van witte zwartkuifhoenders. Het verhaal wil dat omstreeks 1475 witte zwartkuifhoenders werden gefokt in Kennemerland. Deze dieren werden opgekocht door een Spaanse edelman, die de dieren meenam naar Spanje. Door Karel V zouden deze hoenders af en toe geschonken zijn aan vrienden en kennissen; op deze wijze zijn deze hoenders weer teruggekeerd in Nederland. De oudst bekende afbeelding van een zwarte witkuif vindt men op een schilderij uit 1657 van Monckhorst.
Hoe het ook zij, de kuifhoenders en baardkuifhoenders mogen worden gerekend tot de oudste cultuurrassen waar Nederland trots op mag zijn. Datzelfde geldt voor de sportfokkers die zich inspannen om deze hoenders te laten voortbestaan. De meeste van deze fokkers hebben zich verenigd in de Nederlandse Kuif- en Baardkuifhoenderclub, de N.K.B.C. Hierover later meer. De kuifhoenders en baardkuifhoenders kunnen best wat meer fokkers gebruiken om hun bestaan in de toekomst te garanderen. U houdt zich dan niet alleen met de hoenderfokkerij bezig; u draagt dan zelfs bij tot instandhouding van Nederlands cultuurgoed. Als dank daarvoor krijgt u levendige, sierlijke en aanhankelijke kippen in de hokken, waaraan u dagelijks plezier en ontspanning zult beleven. Onderstaand een korte rasbeschrijving van deze mooie hoenders. Als uw interesse is gewekt - en dat kan haast niet anders - kunt u zich wenden tot de secretaris van de N.K.B.C.
De Nederlandse Kuif- en baardkuifhoenderclub
De Nederlandse Kuif- en Baardkuifhoenderclub is een landelijke speciaalclub van fokkers van Hollandse Kuifhoenders en Nederlandse Baardkuifhoenders, zowel in groot als in kriel. De kuif- en baardkuifhoenders behoren tot de oudste Nederlandse rassen. Fokkers van deze hoenders leveren dan ook een belangrijke bijdrage tot het instandhouden van deze eeuwenoude rassen. Als u ook een bijdrage wilt leveren aan het voortbestaan van deze hoenders zullen wij u graag als lid van de N.K.B.C. opnemen. Lidmaatschap van de N.K.B.C. levert u de volgende voordelen op.
De NKBC is opgericht in 1980 en heeft zich de volgende doelen gesteld:
|
Het bevorderen van het veredelen van haar clubrassen. | |
|
Het organiseren van fokkers van de rassen van de speciaalclub. | |
|
Het behartigen van de belangen van haar leden. |
De N.K.B.C. tracht deze doelen onder meer te bereiken door:
Het houden van vergaderingen en fokkersdagen.
Het aanmoedigen van de fokkerij van de clubrassen.
Het deelnemen aan, het organiseren van en het houden van tentoonstellingen van de clubrassen.
En voorts alles wat dienstig is om de speciaalclub te doen bloeien en groeien.
Zo wordt er elk jaar een voorjaarsvergadering gehouden, veelal in combinatie met een lezing of dierenbespreking. Tevens worden dan de gewonnen ereprijzen uitgereikt. In augustus van elk jaar wordt een fokkersdag georganiseerd. Deze dag begint met een vergadering en een gezamenlijke lunch. In de middag worden meegebrachte dieren gekeurd. Uiteraard vormen de contacten met de andere leden een van de belangrijkste onderdelen tijdens deze dagen. Ter verdere versterking van de contacten wordt ook twee keer per jaar een clubblad, getiteld "Kuifstukken" door de vereniging uitgegeven. Voorts wordt jaarlijks de clubshow bij een landelijke tentoonstelling, naar keuze van de leden, ondergebracht. Zo'n clubshow is ook weer een belangrijk ontmoetingspunt voor de leden. Soms vindt een rondgang langs de kooien plaats, zo mogelijk vergezeld door keurmeesters, zodat zoveel mogelijk van de keuring wordt opgestoken. Speciaal voor de leden worden daarbij prijzen ter beschikking gesteld. Daarnaast worden op een aantal andere tentoonstellingen, door het land verspreid, ereprijzen door de N.K.B.C. beschikbaar gesteld. Dit geschiedt mede om onze clubrassen nader onder de aandacht te brengen bij een breed publiek. Een uitvoerige rassenbeschrijving is sedert enige jaren verkrijgbaar. In 1990 is, als onderdeel van het tienjarig bestaan van de vereniging, een boek uitgegeven. Een prachtig, in kleur, geïllustreerd boek, waarin alle clubrassen worden besproken. Als onderdeel van het lidmaatschap krijgt men de beschikking over een ledenlijst. De N.K.B.C. heeft omstreeks 100 leden. Naast de namen en adressen van de leden is daarop ook aangegeven welke rassen men fokt. Dit is vooral handig als men dieren nodig heeft.
LID WORDEN?Ongetwijfeld bent u geïnteresseerd geraakt in een lidmaatschap van onze bloeiende vereniging. Een lidmaatschap voor een individueel lid kost slechts € 12,00 per jaar. Eenmalig worden zogenoemde entreekosten van € 2,50 in rekening gebracht.
Opgeven als lid kunt u bij onze secretaris, de heer D.W. Diepenbroek, Zelhemseweg 29, 7051 ZB, Varsseveld, of mail naar info@kuifhoenderclub.nl De penningmeester is de heer L. Hans, Edeseweg 40, 6721 JX Bennekom (0318-419032). De contributie kan worden overgemaakt op bankgironummer 3742653 ten name van Penningmeester N.K.B.C. te Bennekom.
Wanneer je je verplaatst naar 25 jaar terug sta je in herinnering ineens weer met enige fokkers in 1980 op de tentoonstelling van Avicultura in Den Haag bij de kooien van de baardkuif- en kuifhoenders. Op dat moment gingen enkele fokkers van kuifhoenders ons voorbij zonder ook maar iets tegen ons te zeggen. Toen werd er door één van de aanwezigen gezegd: ”Is het nu niet de hoogste tijd voor een speciaalclub?”. Wat als grap was bedoeld werd serieus genomen en na wat gesondeerd te hebben bij andere fokkers werd een commissie benoemd. Deze commissie bestond uit de heren H.J. Molenkamp, D.W. Diepenbroek, B.J. Peters, J.A. Peters en T.H. Peters. Deze lieden zouden de (baard)kuifhoenderfokkers benaderen en naar hun mening vragen. Begin maart 1980 werd ten huize van de familie Molenkamp de informatie uitgewisseld. Het resultaat was boven verwachting goed. Besloten werd om een schrijven uit te doen naar alle circa 100 kuifhoenfokkers, die bekend waren en een oproep in de fokkersbladen te plaatsen. De oproep werd zeer positief ontvangen, want ruim 50 fokkers reageerden terstond positief. Door de commissie werd besloten de kuifhoenfokkers uit te nodigen voor een bijeenkomst op 17 mei 1980 te Velp. De opkomst was heel goed en men was zeer enthousiast. Om precies 11.20 uur was de Nederlandse Kuif- en Baardkuifhoenderclub een feit. Ter plekke melden zich 26 fokkers als lid, welk aantal in de loop der jaren gestaag is aangegroeid.
Niet
iedereen is gelukkig met de komst van de nieuwe kuifhoenderclub. De toenmalige
voorzitter van de NHC, de heer Meijer, heeft nogal wat bezwaren en ziet nadelige
gevolgen voor de NHC. Gelukkig is de samenwerking altijd goed verlopen.
Als hij later baardkuifhoenders gaat fokken is hij ook actief lid van onze
vereniging geworden en bezoekt hij, ondanks zijn hoge leeftijd, nog graag onze
bijeenkomsten. Tijdens de eerste bijeenkomst zijn er nog geen kandidaten voor
het eerste bestuur bekend, zodat eenieder kandidaten kan voorstellen. Toch moet
er enige malen gestemd worden, vanwege een gelijk aantal stemmen voor meerdere
kandidaten. Uiteindelijk wordt het eerste bestuur van de NKBC als volgt
samengesteld: voorzitter T.H. Peters, secretaris D.W. Diepenbroek,
penningmeester H.J. Molenkamp en voorts de heren H. Geerts en B.J. Peters.
Met deze bestuursverkiezing is de NKBC opgericht en opent de kersverse
voorzitter de vergadering, waarbij 26 leden en enige belangstellenden aanwezig
zijn. Daarna komen er enkele zakelijke handelingen aan de orde. De contributie
wordt bepaald op fl. 12,50 per jaar. De eerste clubshow wordt ondergebracht bij
de Europashow bij Savoa te Amsterdam. Gevraagd wordt om éénmaal per jaar een
clubdag te houden; de eerste wordt vastgesteld op 23 augustus 1980 te Velp.
Ook de doelen van de club worden vastgesteld, onder andere;
Op de
eerste clubdag in augustus 1980 brengt Ruud Kreton drie ontwerpen van een logo
mee. Met algemene stemmen wordt ons logo gekozen en Ruud Kreton met applaus
bedankt. Een bevriende fokker uit Twente (geen kuifhoenderfokker) biedt ons
gratis 1000 vel briefpapier en enveloppen met logo aan.
In 1981 telde de club al 62 leden, hetgeen in 1983 was opgelopen tot 83. Op de
clubdag dat jaar houdt de heer J. van Veelen en dialezing en biedt hij tevens de
voorzitter een zelfgedraaide voorzittershamer aan, omdat hij wist dat die nog
ontbrak.
Arie Boland, die al enige jaren bezig is met het terugfokken en creëren van
krulveer kuif- en baardkuifhoenders, brengt de eerste dieren met succes op de
clubshow. Hij mag alleen de grote hoenders inzenden, de krielen moeten nog voor
erkenning worden ingezonden.
In 1984 wordt een seizoenscompetitie ingevoerd om op deze wijze inzendingen te
stimuleren. Onze clubshow is ondergebracht bij de Gooilandshow; met 63
inzendingen is dit de laagste inzending tot dan toe. De clubdag wordt dat jaar
door onverwachte omstandigheden verplaatst naar de catacomben van kasteel
Rosendael, het domein van de Rosendaelse Schutters Sociëteit.
Op de
jaarvergadering van 11 mei 1985 bestaat de club 5 jaar en wordt eenieder op
koffie met gebak getrakteerd. Het ledental blijft stijgen en bedraagt 91 in
1986. Op de Noordshow worden voor de laatste maal witte krulveer
baardkuifhoenkrielen van de familie Van Hermon goedgekeurd. Daarmede zijn de
krulvederige baardkuif-krielen in alle kleurslagen erkend. Een prachtig succes,
mede voor Arie Boland, de motor achter de krulveerfokkers. Tijdens de rondgang
langs de kooien, die bij elke clubshow wordt gehouden, trakteert mevrouw Van
Hermon, vanwege deze mijlpaal, de aanwezigen op champagne en gebak.
De club speelt al langer met de gedachte om een rasbrochure uit te geven. De
heer Speulderman heeft gelezen dat de kosten voor het uitgeven van zo’n brochure
nogal hoog uitvallen en hij biedt zijn vakkundige hulp aan. Deze hulp wordt
graag aangenomen. De heer J. van de Velden brengt op de clubshow die bij
Avicultura is onder-gebracht de nieuwe kleurslag geelwitgezoomd bij de
kuifhoenders. Heel fraaie en goedgezoomde dieren, maar niet iedereen is er even
gelukkig mee, aangezien ze nogal sterk lijken op de geelwit-gezoomde
baardkuifhoenders. Ook op andere gebieden zijn er initiatieven.
Ons lid M. Caarels biedt aan om stickers te maken en deze in onze stand te
verkopen. Ook kan hij drinkglazen voorzien van ingeslepen kuif- en
baardkuifhoenders. Deze glazen worden als ereprijs kado gegeven. In 1987 wordt
het verzoek bij de NHDB neergelegd om tentoonstellinghoudende verenigingen te
verplichten speciale drinkbakjes voor kuifhoenders te gebruiken, zodat de kuiven
tijdens de show droog blijven. Dit verzoek wordt ingewilligd, maar in de
praktijk komt er weinig van terecht. Op verzoek wordt er dan een lelijk
elastiekje over het drinkbakje heen geplaatst.
Het
probleem met sporen bij hennen van grote kuifhoenders neemt ernstige vormen aan.
Ook bij de keuringen wordt er streng op gelet.
Er wordt gezocht en gefit tot er iets teveel of te weinig spoorvorming wordt
gevonden. Iets waar jaren niet op gelet is kan je niet in één of twee jaar
wegfokken. De NKBC verzoekt dringend enkele malen om de fokkers meer tijd te
geven.
Er wordt door de NHDB nauwelijks op gereageerd en er wordt besloten dat
kuifhoenders met sporen terstond moeten worden uitgesloten. Resultaat is dat
enkele prominente fokkers besluiten om te stoppen en hun dieren naar het
buitenland verkopen. De grote kuifhoenders hebben zich nooit hersteld van deze
episode, want men ziet ze nog nauwelijks op tentoonstellingen.
De penningmeester komt in 1989 met het idee om renteloze leningen met de leden
af te sluiten. Het gaat om 60 certificaten van fl. 25,00 per stuk met een
looptijd van 5 jaar, dat wil zeggen, elk jaar worden er 12 uitgeloot ter
aflossing. Dit ter ondersteuning van de uit te geven rasbrochure. Men vindt het
een goed idee. Voorts doet het bestuur het voorstel om ter gelegenheid van het
10-jarig bestaan een eigen clubtentoonstelling te houden. Dit voorstel kan
alleen uitgevoerd worden als alle leden zich volledig inzetten. Het voorstel
wordt met handgeklap aangenomen.
Arie Boland biedt het bestuur een boekwerk aan over het ontstaan en het fokken
van krulveer baardkuif- en kuifhoenders, in groot en in kriel. Door een 10-tal
jaren van noeste arbeid en het overwinnen van vele tegenslagen heeft hij deze in
hoge kwaliteit teruggefokt. Proficiat!
Voor leden die geïnteresseerd zijn is het boek voor fl. 15,00 te koop.
Onze secretaris, die ook een voortreffelijk timmerman blijkt te zijn, stelt in
het bestuur voor om samen 5 kooien te maken voor de stand bij de clubshow. Hij
weet wel adresjes te vinden waar het materiaal niet te veel kost. En zo stonden
dus 4 bestuursleden enkele zaterdagen in een grote timmerfabriek te zagen,
lijmen en schroeven onder leiding van Willem Diepenbroek. Nog enkele avonden
gaas spannen en de 5 kooien waren een lust voor het oog. Geheel uitneembaar, dus
goed te vervoeren. De eerste rit ging naar Ornithophilia in Utrecht, daar werden
de kuif- en baardkuifhoenders geshowd zoals nog nooit op een show vertoond.
Vriend en vijand is verrast door de fraaie presentatie.
Vele malen daarna heeft het bestuur de stand naar allerlei tentoonstellingen
gesleept en er onze club op een voortreffelijke wijze mee onder de aandacht
gebracht. Helaas is het niet altijd een leuk klusje. Eenmaal komen we 's avonds
om zeven uur aan in Utrecht. Het is overvol bij het inkooien van de dieren. Wij
mogen een andere ingang nemen, maar het duurt erg lang voordat de auto met
aanhanger naar binnen kan. Als we eindelijk om 12 uur klaar zijn blijken vele
poorten gesloten te zijn. 's Nachts om half twee waren de laatste bouwers thuis.
Ook het boek is nog niet klaar, maar vordert voorspoedig. Wel moeten er een
aantal foto’s inkomen. Dus gaan de voorzitter en de heer Speulderman een paar
bloedhete zaterdagen het land in om mooie plaatjes te schieten, hetgeen maar ten
dele lukte omdat veel dieren vanwege de hitte niet willen poseren. Ook de heer
A.W. van Wulffte Palthe is diverse malen bezocht, omdat we uit zijn fraaie
collectie boeken en schilderijen exclusieve foto’s mogen plaatsen in ons
boekwerkje. Dit willen we tijdens onze jubileumshow uitreiken.
Tien jaar NKBC
De
jubileumvergadering wordt gehouden op 19 mei 1990. Ook de partners van de leden
zijn welkom. Na de koffie met gebak opent de voorzitter de vergadering en
bezoeken de partners Velp. Het aantal leden bedraagt in 1990 92, waarbij als
bijzonderheid kan worden vermeld dat van de oorspronkelijke 26 leden er slechts
één is afgevallen! Thans, in 2005, zijn er enkele overleden, maar nog steeds
zijn er 16 leden van het eerste uur.
Omdat eenieder in goede stemming is, worden certificaten uitgeloot en diverse
daarvan aan de club geschonken en de contributie verhoogd naar fl. 15,00.
De eerste moeilijkheden omtrent het welzijn van dieren doen zich voor, maar we
hebben op dat moment meer belangstelling voor onze komende clubshow te Velp. Het
bestuur moet heel wat overleggen en rekenen om een goede show en een
aantrekkelijk vraagprogramma aan te bieden.
Op het moment dat de penningmeester twijfelt over de financiële haalbaarheid
zegt één van de bestuurders: “Als er een tekort ontstaat is dat voor mijn
rekening!”. “Dit noteer ik direct!”, antwoordt de penningmester. Gelukkig is er
geen tekort. Met 308 kuif- en baardkuifhoenders is het een hele mooie
presentatie, waarbij de opening wordt gedaan door ir. A. Kuit, voorzitter van de
Stichting Zeldzame Huisdierrassen.
Ondanks enige tegenspoed komt het boekje vier dagen voor de show gereed. De heer
Speulderman neemt enkele honderden exemplaren mee naar de show en deelt mee dat
hij het geheel zal sponsoren! Een mooi jubileumkado, wat zeer gewaardeerd wordt
en met welk boekje we nog steeds zeer tevreden zijn. Het boekje kost fl. 10,00.
De show levert vele goede predikaten en mooie prijzen, zodat iedereen tevreden
is. Namens de leden bedankt de heer J. van Toorn het bestuur met het aanbieden
van een goede fles wijn. Door ons bestuurslid B.J. Peters wordt een mooi bord
gemaakt met het logo van de NHC. Dit wordt aangeboden aan de NHC en met het
bestuur van de NKBC geplaatst in het Flevohof bij de NHC Hoenderhof.
Pseudo-vogelpest.
In de
herfst van 1992 komt plotseling het bericht dat geen tentoonstellingen mogen
worden gehouden in verband met het uitbreken van pseudo-vogelpest. Gelukkig
wordt het verbod in de loop van het tentoonstellingsseizoen weer opgeheven. Wel
kan daardoor de clubshow bij Gallinova geen doorgang vinden. Te elfder ure wordt
besloten om, indien mogelijk, de clubshow onder te brengen bij Oneto. Met 142
(baard)kuifhoenders is sprake van een succesvolle show. Ook op de Europashow,
ondergebracht bij de Noordshow, zijn 271 (baard)kuifhoenders ingezonden uit
Nederland, Duitsland en Italië. In verband met de stijgende kosten wordt de
contributie in 1993 verder verhoogd tot fl. 20,00. Ook het bestuur ondergaat
voor het eerst sinds 1980 een verandering; de heer B.J. Peters stelt zich niet
herkiesbaar en wordt opgevolgd door H.H.J. Spolders. Onder zeer slechte
weersomstandigheden wordt de clubshow ondergebracht bij Aves te Alkmaar. Ook
onze stand is opgebouwd. Jammer is dat in onze stand het konijntje van H. van ’t
Hof is zoekgeraakt!
Dierenarts Van Tol houdt een hele goede en leerzame lezing op onze
voorjaarsvergadering. De heer A. Boks breekt een lans voor een gezamenlijke show
van oud-Hollandse rassen, in samenwerking tussen de BKU en de NKBC. De
voorzitter ondersteunt het idee, maar de meerderheid van de leden heeft liever
een eigen show. H. Geerts wordt bevorderd tot A-keurmeester en krijgt de
felicitaties. Een groot succes is de clubshow, die is ondergebracht bij EPV te
Ede. Ook de stand heeft veel bekijks. Doordat het gebruikelijke vergadercentrum
bij de kerk in Velp zaterdags gesloten wordt verhuizen we naar de Schoonenberg,
enkele straten verder in Velp.
H. Geerts en H.J. Molenkamp stellen zich niet meer
herkiesbaar voor het bestuur; zij vinden dat na 14 jaar hun plaats door jongere
leden ingenomen moeten worden. Nieuw worden benoemd J.J. Haeke en (wederom) B.J.
Peters. De heren Geerts en Molenkamp worden bedankt voor hun vele bewezen
diensten. De heer Molenkamp wordt benoemd tot ere-lid van de vereniging.
De laatste certificaten worden uitgeloot en veelal geschonken aan de vereniging.
In augustus 1995 houdt de NHC een presentatie van alle Nederlandse rassen in het
Openluchtmuseum te Arnhem. Mede dankzij de medewerking van de speciaalclubs
wordt dit een groot succes. In het bestuur bestaat geen belangstelling om het
penningmeesterschap van Molenkamp over te nemen. Na lang wikken en wegen biedt
Diepenbroek aan om het penningmeesterschap te combineren met de functie van
secretaris.
15 jaar oud
Hoewel op
de ledenvergadering is besloten om geen eigen tentoonstelling te houden vanwege
het 15-jarig bestaan doen zowel enkele bestuursleden als leden een beroep op de
vereniging om toch een eigen show te organiseren. Het bestuur zegt dit toe,
onder voorwaarde dat de clubshow bij Gallinova, vanwege de eerdere toezegging,
doorgaat. In korte tijd lukt het om alles te organiseren; een zaal in Westendorp
voor 500 dieren, keurmeesters, kooien, vergunningen e.d..
Een hele mooie show met bijna 300 dieren. Met mooie predikaten en alle
clubrassen zijn in alle erkende kleurslagen aanwezig. Zelfs de witte
zwartkuifkrielen, die niet erkend zijn, krijgen een mooi predikaat toebedeeld.
In 1997 geeft secretaris/penningmeester Diepenbroek aan het welletjes te vinden.
Zijn taken worden verdeeld tussen Spolders, die penningmeester wordt en het
nieuwe bestuurslid Luuk Hans, die secretaris wordt.
In het daarop volgende jaar geeft voorzitter Henk Peters aan het rustiger aan te
willen doen. Dat mag na 18 jaar voorzitterschap! Voorzitter wordt Ben Peters en
als nieuw bestuurslid wordt Huub Gubbels aangetrokken. Henk Peters wordt tijdens
de jaarvergadering onder hartelijk applaus benoemd tot ere-voorzitter.
In diezelfde jaren brandt een discussie los over de kuifvorm en kuifgrootte in
relatie tot zichtvrijheid. Deze discussie ontstaat in verband met de nieuwe wet
op dierenwelzijn, maar ook door de dreiging van fokverboden in Duitsland. De
discussie heeft soms een heftig karakter, maar uiteindelijk is eenieder er mee
eens dat de kuif groot en stevig moet zijn en dat dan zichtvrijheid als
vanzelfsprekend aanwezig is. De discussie heeft ook een belangrijke uitkomst
voor de wijze van conditioneren. Afgesproken wordt om de gekleurde steunveren
bij de kuifhoenders niet meer weg te knippen maar om een ‘vlindertje’ te laten
staan.
20 jaar jong
Met een
vernieuwd bestuur wordt het 20 jarige bestaan gevierd. De jubileumshow wordt
ondergebracht bij de NHC, die haar 100 jarig bestaan viert met een mooie show in
Wehl van Nederlandse rassen. Ook de NKBC-leden laten zich van hun beste kant
zien met ruim 230 dieren. Voor het eerst zijn ook nieuwe kleurslagen, tollbunt
bij de grote baardkuifhoenders en buff witkuif bij de kuifkrielen, te zien. Deze
kleurslagen komen van oorsprong uit Duitsland. De aanwezig-heid van deze
kleurslagen in Nederland bevestigen ook de toenemende internationale
samenwerking, die onder meer vorm krijgt via en netwerk van speciaalclubs van
kuifhoenders van Duitsland, Engeland, Zwitserland en Amerika. Daartoe is door de
secretaris het INPC het Internattional Network of Poland Clubs, opgericht.
In het jaar daarop, 2001, worden drie nieuwe kleurslagen voorgedragen voor
erkenning, overeenkomstig het nieuwe erkenningenbeleid van de NHDB. De tollbunte
baardkuifhoenders, buff witkuifkrielen en witte zwartkuifkrielen. Slechts de
laatstgenoemde kleurslag, een creatie van Luuk Hans, kan de toets der kritiek
van de Standaardcommissie doorstaan. Tot een erkenning van andere kleurslagen is
het nog niet gekomen.
In 2001 overlijdt Arie Boland aan een ernstige ziekte. Daarmee is de motor
achter de krulveerhoenders ons ontvallen. Een zwaar verlies voor de krulveren,
die dankzij de inspanningen van Boland de hele wereld hebben veroverd.
In hetzelfde jaar treedt Ben Peters af als voorzitter en wordt hij opgevolgd
door Huub Spolders. Ben Peters wordt benoemd als ere-lid. Jaap van Asselt vult
de vacature in het bestuur op. Voor het eerst sinds haar bestaan moet de NKBC
het doen zonder een Peters in het bestuur!
De afgelopen 5 jaar
Het meest
dramatische moment in onze meest recente geschiedenis is de uitbraak van de
vogelpest in maart 2003. Deze uitbraak begon op de Veluwe. In een tijdsbestek
van enkele maanden zijn ruim 30 miljoen kippen geruimd in Nederland. Dit heeft
veel menselijk leed veroorzaakt. De emotionele betrokkenheid van boeren, maar
vooral van zogenoemde ‘hobbyboeren’, mensen met een beperkt aantal dieren, is
volstrekt onderschat door de overheid. Emotionele taferelen met kippen op
onderduikadressen en invallen met veel machtsvertoon van AIVD en politie heeft
al spoedig geleid tot grote burgerlijke ongehoorzaamheid.
Hoe treurig ook in het algemeen, onze clubrassen worden van ruiming uitgesloten!
Daar is een aantal oorzaken voor aan te geven. Belangrijkste is dat de
Nederlandse overheid, in het kader van haar biodiversiteitsverplichtingen,
voorzichtig moet omgaan met Nederlandse rassen die zeldzaam zijn. Dat geldt
zonder meer voor onze clubrassen. Dankzij deze status zijn onze dieren aan de
dood ontsnapt, hoewel diverse fokkers midden in de geruimde gebieden woonden.
Wel moesten de fokkers strikte hygiëne-eisen, zoals ontsmettingsmatten, in acht
nemen, maar iedereen heeft dat er wel voor over gehad. Gelukkig is het aantal
leden, het aantal schommelt al enige jaren rond de 110 leden, niet afgenomen
door de vogelpest.